Sanki kaygan bir zeminde
Yürüyorum biteviye.
Peşimden ağır gölgemi
Sürüyorum biteviye.
xxx
Deli gönlüm dert sahibi
Bulanık görünmez dibi.
Bir aşkı sarmaşık gibi
Sarıyorum biteviye.
xxx
Gam taşırım harman harman
Kesildi dizimde derman.
Canan için,can alıp can;
Veriyorum biteviye.
xxx
Aklım oynar “yâr” dendi mi
Coşar yıkarım bendimi
Kırık aynada kendimi
Görüyorum biteviye.
xxx
Bağım dökse de gazeli
Varsın essin sevda yeli.
Hayalimdeki güzeli
Arıyorum biteviye.
xxx
Dilimde gizemli isim
Kalbime kazınan resim.
Ben mecnunsam,bu Leyla kim?
Soruyorum biteviye.
xxx
Nereye dönsem yönümü
Kör aşk kapatır önümü.
Günüm tutmuyor günümü
Eriyorum biteviye.
AHMET SÜREYYA
************************************************
SEN MUTLU OL
Gökyüzüne baktigimda gözlerin gelirdi aklima
Sebepsiz bir sevgi kivilcim almisti benden habersiz
Sessiz cigliklarim susuyordu sana bakinca
Kalbimde biseyler ucusuyordu bende kalmiyordu
Gözlerim nokta, virgül demeden dinlemeden öyle sende takili kaliyordu
O ortamda bir heyecan kapliyordu icimi
Hissetirmemem gerekiyordu baskalarina bendeki seni
Yanimda cevremde kim var unutuyordum hepsini
Dünya sanki sadece sana dönüyordu
Soruyordum kendime bana ne oluyordu?
Sonra tam bir adim daha ilerlemek isterken bir güvercinin ucurdu haber duraklatti, noktaladi o masum sevgiyi.
Bitmesi gerekiyordu
Cünki baska bir alternatifim yoktu
Devam ederse bana yakismazdi
Devam ederse bu sevgi bana zararliydi
Belki de yipraticakti
Icimden birseyler koptu
Gözlerim yavasca doldu sonra yagmur oldu
Ama bitti
Gömdüm en derin bir yerlerde seni
Sen mutlu ol,
Gözlerin bana ait olmasada
Kalbin bi baskasi icin carpsada
Gözlerin biryerlerde onu arasada
Sen mutlu ol
Ben noktalarim sessizce bu platonik sevgimi
hatice kalin
************************************************
PLATONİK AŞK
Sır ve esrarengiz aşklar yaşadım ben.
Bilinmedi sevdalarımın iç yüzü.
Birazda platonik aşklara tarz bir sevgiydi bendeki.
Hayalperest düşlerimin olmadık meyvesiydi sevdalarım.
Olanaksız diye bir limit koymadım düşlerime.
Hep daha mükemmelini hayal ettim.
Gökler gibi sonsuz durup ta,
Sonu olacak kaygısı duymadım hiçbir zaman.
Sevmeye karşı olan hevesimi dindirmekti niyetim.
Dalgalı denizde yüzmek kadar keyifli ve tehlikeliydi sevişlerim;
Çünkü kaybetmeye karşı tahammülüm yoktu
Ve belki de ben,
Platonik aşkları bu yüzden seviyordum.
Ama kimseyi öldürecek kadarda acımasız değildi sevişlerim;
Masumiyet vardı sevişlerimde.
Gerçekler lügatimde yer almadı,
Geçici bir süre olsa da
Ve ben hep platonik aşkları sevdim;
Çünkü onlar beni hiç üzmedi.
HAYDAR GÜNDÜZ
************************************************
BEN SENİN BENİ SEVEBİLME İHTİMALİNİ SEVDİM
Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam…
Ben seninle bir gün Veyselkarani´de haşlama yeme ihtimalini sevdim.
İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında
Ankara´da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman
özlemeye başladım herkesi…
Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra..
Bizim Kemalettin Tuğcu´larımız vardı…
Bir de camların buğusuna yazı yazma imkanı…
Yumurta kokan arkadaşlarla paylaşılan kahverengi sıralarda,
solculuk oynamaya başladık..
Ben doktor oluyordum sen hemşire, geri kalanlar kontrgerilla…
Kırmızı boyalarla umut ikliminde harfler yazılıyordu pütürlü duvarlara ve
Türk Dil Kurumu´na inat bir Türkçeyle…
Ağbilerimizden öğrendik, S harfinden orak çekiç figürleri türetmeyi..
Ankara´ya usul usul karbonmonoksit yağıyordu.
Ve kapalı mekanlarda sevişmeyi öneriyordu haber bültenleri.
Oysa Ankara´da hiç sevişmedim ben.
Disiplin kurulunda tartışılan aşkım olmadı benim..
Sınıfça gidilen pikniklerde kıçımıza batan platonik dikenleri saymazsak..
Ankara´ya usul usul kurşun yağıyordu..
Ve belli bir saatten sonra sokağa çıkmamayı öneriyordu haber bültenleri.
Oysa hiç kurşun yaram olmadı benim
Ve hiç bir mahkeme tutanağında geçmedi adım
Çatışmaların ortasında sevimli bir çocuk yüzüydüm sadece
Sana şiirler biriktiriyordum fen bilgisi defterimde, ama sen yoktun
Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum, suni teneffüs saatlerinde
Okul servisi seni hep zamansız, amansızca bir lojman griliğine götürüyordu
Ben, senin benimle Tunalı Hilmi Caddesi´ne gelebilme ihtimalini seviyordum.
Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum.
Yaz sıcağı toprağa çekiyor da tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini
Sonra otobüs oluyordum, kırık yarık yolların çare bilmez sürgünü
Ne yana baksam dağ ve deniz sanıyordum
Muş ovasının yalancı maviliğini
Otobüs oluyordum bir süre
Yanımızdan geçen kara trenlerle yarışıyordum, yanağım otobüs camının garantisinde
Otobüs oluyordum
Bir ülkeden bir iç ülkeye
Çocukluğuma yaklaştıkça büyüyordum.
Zap suyunun sesini başına koyuyordum şarkılarımın listesinin
Korkuyordum
Sonra iniyordum otobüsten
Çarşıdan bizim eve giden, ömrümün en uzun,
ömrümün en kısa, ömrümün en çocuk,
ömrümün en ihtiyar yolunu koşuyordum.
Çünkü sonunda annem oluyordum, babam kokuyordum sonunda..
Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam
Ben seninle bir gün Van´daki bir kahvaltı salonunda
Ben seninle sadece bilmek zorunda kalanların bildiği
bir yol üstü lokantasında
Ben seninle, Ağrı dağına mistik ve demli bir çay kıvamında bakan
Doğubeyazıt´ın herhangi bir toprak damında
Ben seninle herhangi bir insan elinin
terli coğrafyasında olma ihtimalini sevdim
Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim!
Yılmaz Erdoğan
************************************************
GÜZEL KIZ
Güzel kız seni unutamıyorum
Gittiğim her yerde sen
Yaşadığım hayatta sen
seni arıyorum güzel kız seni
Ben sensiz yaşıyorum
Bu şehirde
Bu sokaklarda
Şimdi beni ne hale koydun güzel kız
Her günüm bir kabus oluyor
Sana gelmek istiyorum
Gelemiyorum
Seni unutamıyorum güzel kız
Platonik aşkınla beni yalnız bıraktın
Seviyorum ama utanmıyorum
Sevgi dedkleri bumu
Platonik aşk dedikleri bumu
Bilmiyorum, bilmiyorum
Güzel kız, güzel kız.
Muhammet PINALOĞLU
| 
Ana Sayfa
Yorumlar
