SERSERİ
bir serseri tanıdım
seviyorum diyordu
sevinçten gözleri doluyordu
bir gün sevdiği kızdan ayrıldı
çılgına döndü.
çıplak ayakla sahile doğru koştu
ve bir anda gözden kayboldu
sabah cansız cesedi
balıkçıların ağına takılmıştı
avucu sımsıkıydı
balıkçılar avucunu açtığında
”BİRDAHA ASLA SEVMEYECEĞİM”
yazıyordu…
İBRAHİM GÜZEL
************************************************
SENİ SEVSEYDİM
Mevsimler yaşlanmayacaktı
Akıp ardı sıra,
O insan ırmağına
Yalın ayak yürür,
Ağlardık…
Seni sevmeseydi bu yürek,
Umuda,
Umutsuzluğa dar gelecekti,
Şehirler ve gökyüzü…
Seni sevmeseydi,
Bu yürek,
Yıldızlar olurdu,
Karanlığın gölgesi…
Seni sevmeseydi bu yürek,
Kesik başlı bir asker gibi çırpınırdı ruhum.
Bir söz girerdi alfabeme,
Susmuş ve utanılası…
Bense Gerçeğin ya da bir kızın,
Talan edilmiş göğsü olurdum…
Seni sevmese bu yürek,
Hangi mehtabın koynuna,
Hangi yakarışa sığar ki gece!
Kedileri ve serserileri ölür,
Sokakları çalınmış şehrin.
Seni sevmeseydi bu yürek
Ben o şehir olurdum…
Zeynel Abidin
************************************************
SERSERİ AKŞAMLARİM
pusuda bekler gecenin sessiz çığlıklarında gönlüm
çırpınan bu sevdanın amansız son dakikalarını sayarım
kim bilebilir bu deli duruşumun beslediklerini
bilemezler ne denli masunda olsa beklentilerimiz
bir sevda türküsü çınlar kulaklarımda
yokeder kahpeliği son nefesinde bile
gönlümüzün bu kadar serseri olmasını kabullenemez yalancı aşkları
kaç zaman geçti bulamam izini
kaç yıl oldu silmedim sonu olmayan bu aşkı
yıllara meydan okudu yıkık beynim
ben seni sevmeyi sevdim bu serseri akşamlarda
boş yere yeke konmadı adımızboş yere susmadı çığlıklarımız
************************************************
AŞIK DEDİĞİN BÖYLE OLUR
Kavuşacağımız günü iple çekiyorum
Sarılıp boynuna seni sevdiğimi
Bir kez daha söylemek istiyorum
Artık ne yazsam da ne söylesem de
Hepsi boş
Şu hayat denilen oyunda
Beklide başrol oyuncususun benim için
Yapraklar düşerken senden habersiz
Yüreğim ise kan ağlıyordu
Kırılan bu kalbin ustası
Yine bugün de yanımda yoktu
Ağlarsam sakın üzgün gözlerle
Bakmayın ne olursunuz yüzüme
Sevgilimin özlemi vardır
Şu garip gönlümde
Çığlıklar kopar onsuz bu yerlerde
Sevgisi vardır yüreğimde
Yanaşmayın ne olursunuz ona
Benim yokluğumda
Hala yüreğimde hasreti vardır
Susarım bazen konuşamam
İnce bir çizgi üzerinde yola devam ederken
Sensizlik önümü böylesine kapatırken
Söylesene yar benim için gözünün
Dolduğu bi an oldu mu? Hiç
Ağır gelir taşıyamam sevgini
Gururum elimden kayır giderken
Son bir defa bak ne olursun
Sana âşık olan bu serseriye
Akşamları ben gelirsem aklına
Benim için o an of çekmeyi sakın unutma
Seni seviyormuşum meğer
Şu sevda kurşununa vurulunca
Ben mecnun olamam dağları deleyim
Uğrunda sadece canımı vereyim
Buğulu gecelerin içinde
Kör karanlık odasında
Elimde senin resmin varken
Dağlar duman olmuş
Ağlar bir köşede
Beni çaresiz görünce
Bana aldığın yeşil kazağa
Giymeye bile kıyamadım
Resmine şöyle bi dönüp de bakamadım
Âşık dediğin işte böyle olur
Cümle âlem bilsin
Erhan’ın aşkı artık
Gamze yanaklı yâri olur
Seni çok ama çok seviyorum sevgilim benim
************************************************
ASİ KİZDAN SERSERİSİNE
Rüzgarın estiği yöne doğru yürüyorum içim sıkılmış seni düşünmekten
güvercinler senden haber getirsin diye bekliyorum
hiç bişey teselli etmiyor beni gözlerim
seninle gezdiğimiz sokaklara bakar
adımını bastığın kaldırımlara tapar bu asi rüzgar
sen günahkardın ben isyankar iki birleşen bi yürektik
şimdi ise yollara bakarak tükendik
acıyor içim tutamıyorum gözyaşlarımı
of serserim nerdesin nerde
bak bu asi kız hala seni düşlemekte!…
neslihan
************************************************
SERSERİNİN ÖLÜMÜ
İki üç gece kuşu ötüşürken derinde,
Hayaletler uçuştu bu yangın yerlerinde.
Gölge gibi yokluğa karıştı yanık evler
Bacalar gökyüzüne uzanan iri devler
Gibi yumruklarını karanlıklara sıktı…
Gece ümitsizsizlerin kalbinden karanlıktı.
Bir silâhın alevi yırttı bu karanlığı,
Görüldü bir vücudun yerinde sallandığı…
Uzakta kaybolurken hızlı koşan adımlar,
Kucakladı kanlı bir vücudu kaldırımlar…
Bir kurşunla yerlere yıkılan bir serseri
Kazıyor tekmeliyor ayaklarıyla yeri…
Gemi halatı gibi kolları geriliyor;
Vücudu yılan gibi kıvrılıp seriliyor…
Ölümün korkusudur şimdi beynini yakan.
Bir ıstırap nehridir ağzından dökülen kan.
Gözleri deli gibi fırlamış çanağından;
Yaşlar yuvarlanıyor ateşli yanağından…
Dalga dalga kan olmuş mor çiçekli mintanı,
Göğüsünü parçalayıp çıkmak istiyor canı…
Istırap korku hüzün gözlerinde birikmiş,
Sönük nazarlarını sabit bir yere dikmiş.
O gözler bazan her şey bazan da buzlu bir cam…
Renksiz dudaklarını araladı:
-Ah anam! ..
Acı bir hırıltıyla parçalandı gıtlağı;
Ecel çözdü hayatla arasındaki bağı.
Çenesi yana düştü gözünün feri söndü,
Vücudundaki en son hayat eseri söndü…
Halbuki bir zamanlar bu da kabadayı imiş,
Bu da adam öldürmüş bu da canlara kıymış;
Günahının tokadı onu da yere serdi:
Kuduz köpek gibi sokaklarda geberdi…
Sabahattin Ali
| 
Ana Sayfa
Yorumlar
ibo
